Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΕΜΒΡΥΟΥ



5 Οκτωβρίου: Σήμερα, η ζωή μου ξεκίνησε. Ακόμα, δεν το γνωρίζουν οι γονείς μου. Είμαι τόσο μικρή όσο το κουκούτσι ενός μήλου. Όπως καταλάβατε, θα είμαι κοριτσάκι με ίσια μαύρα μαλλιά και καστανά μάτια. Θ’ αγαπώ τα λουλούδια και τη μουσική.


19 Οκτωβρίου: Μεγάλωσα λίγο, αλλά είμαι πολύ μικρή για να κάνω κάτι μόνη μου. Η μαμά μου, κάνει σχεδόν τα πάντα για μένα. Με ταΐζει με τις καλύτερες τροφές μέσα από το αίμα της, παρ’ όλο που δεν γνωρίζει ότι υπάρχω κάτω από την καρδιά της. Είναι τόσο καλή!



25 Οκτωβρίου: Τι ακούω; Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά. Όσο ζω, θα χτυπά ασταμάτητα. Άλλες φορές θα χτυπά πιο γρήγορα αν είμαι χαρούμενη, ή πιο αργά αν είμαι ήρεμη. Μετά από πολλά χρόνια θα κουραστεί, θα σταματήσει, και θα πεθάνω. Έχουμε καιρό μέχρι τότε.



2 Νοεμβρίου: Κάθε μέρα μεγαλώνω και λίγο. Τα χέρια μου και τα πόδια μου αρχίζουν να παίρνουν μορφή. Θα πρέπει να περιμένω πολύ καιρό μέχρι να μπορέσουν τα πόδια μου να με πάνε στα απλωμένα χέρια της μαμάς μου. Πολύς χρόνος θα περάσει πριν τα χέρια μου αγκαλιάσουν τον μπαμπά μου.



07 Νοεμβρίου: Το στόμα μου ξεκινάει να ανοίγει. Τι ωραία! Σ’ ένα χρόνο θα γελάω και αργότερα θα μιλάω. Η πρώτη λέξη που θα πω είναι μαμά. Η μαμά σίγουρα τότε θα είναι τόσο περήφανη για μένα!



15 Νοεμβρίου: Μικρά δάκτυλα άρχισαν να σχηματίζονται στα χέρια μου. Κάποια μέρα θα χαϊδεύω τα μαλλιά της μαμάς μου. Είμαι σίγουρη ότι θα της αρέσει αυτό. Θα της δείχνω έτσι την αγάπη μου.



20 Νοεμβρίου: Σήμερα ο γιατρός είπε στην μαμά μου ότι ζω κάτω από την καρδιά της. Πόσο ευτυχισμένη θα αισθάνεται!! Είσαι ευτυχισμένη μαμά;



25 Νοεμβρίου: Η μαμά και ο μπαμπάς, μάλλον συζητούν ποιο όνομα θα μου δώσουν. Θέλουν να με βγάλουν Αλέξανδρο. Δεν γνωρίζουν ότι είμαι κορίτσι.



10 Δεκεμβρίου: Τα μαλλιά μου άρχισαν να μεγαλώνουν. Αναρωτιέμαι: πώς να είναι τα μαλλιά της μαμάς; Σίγουρα πανέμορφα. Μάλλον και τα δικά μου θα μοιάζουν με της μαμάς.



13 Δεκεμβρίου: Σχεδόν βλέπω. Είναι πολύ σκοτεινά εδώ. Όταν η μαμά με γεννήσει, θα δω φως, θα δω λουλούδια, θα δω πολλά πράγματα. Αυτό όμως που θέλω να δω περισσότερο απ’ όλα είναι η μαμά μου. Πώς μοιάζεις μαμά; Σ’ αγαπώ τόσο πολύ!



24 Δεκεμβρίου: Αναρωτιέμαι εάν η μαμά μπορεί να ακούσει το χτύπημα της ζωντανής καρδιάς μου. Κάποια παιδιά γεννιούνται άρρωστα και χρειάζεται να επέμβει ο γιατρός. Η καρδιά μου όμως χτυπάει δυνατά και σταθερά…τουπ-τουπ, τουπ-τουπ, τουπ-τουπ. Μαμά, έχεις ένα υγιέστατο κοριτσάκι!




28 Δεκεμβρίου: Σήμερα, η μητέρα μου, με σκότωσε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου